Στο δρόμο για το Τόκιο… Η Άννα κορακάκη προετοιμάζεται και μας μιλάει για όλα.

Το Fresh Mag βρέθηκε στο νέο σκοπευτήριο που βρίσκεται έξω από την πόλη της Δράμας και συνάντησε την Ολυμπιονίκη μας Άννα Κορακάκη, παρακολούθησε την προπόνησή της και συνομίλησε μαζί της για την σημαντική χρονιά που ήρθε μιας που έχει το καλοκαίρι την μεγάλη γιορτή του αθλητισμού που δεν είναι άλλη από την Ολυμπιάδα που θα πραγματοποιηθεί στο Τόκιο.

Λίγα λόγια για την Άννα

Η Άννα Κορακάκη είναι ίσως η πιο αναγνωρίσιμη αθλήτρια της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, πιθανότατα και το πιο μεγάλο όνομα στην ιστορία του αθλητισμού της περιοχής μας. Πώς να μην είναι άλλωστε; Κατάφερε το 2016 στην ίδια διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του Ρίο ντε Τζανέιρο να κατακτήσει όχι απλά ένα χρυσό αλλά δύο μετάλλια, κάτι που ελάχιστοι στον κόσμο και πολύ περισσότερο στην Ελλάδα έχουν καταφέρει. Και ήταν τότε μόλις 20 ετών, δηλαδή έχει όλο το μέλλον μπροστά της, σε ένα άθλημα που άλλωστε δεν έχει ημερομηνία λήξης λόγω ηλικίας, όπως πολλά άλλα.

Πλέον, χωρίς άγχος, προετοιμάζεται  πυρετωδώς για μια νέα διοργάνωση Ολυμπιακών Αγώνων στο Τοκυο έχοντας πλέον λύσει το μεγάλο πρόβλημα που είχε, αυτό των προπονήσεων. Χάρη στη βοήθεια επιχειρηματία που κατάγεται από την περιοχή της Δράμας, διαθέτει πλέον στην πατρίδα της τον δικό της χώρο για να μπορεί να προετοιμάζεται για τις μεγάλες προκλήσεις του μέλλοντος. Δύο σκοπευτήρια, προπονητήρια όπως η ίδια θέλει να τα αποκαλεί, στα οποία περνά καθημερινά πολλές ώρες όταν δεν ταξιδεύει στην Ελλάδα και το εξωτερικό για τις πολλές αγωνιστικές της υποχρεώσεις.

Η επανάληψη της επιτυχίας της Βραζιλίας το ερχόμενο καλοκαίρι στην πρωτεύουσα της Ιαπωνίας είναι κάτι εξαιρετικά δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο, όπως η ίδια λέει.  Το Fresh Magazine βρέθηκε στην προπόνηση της Άννας Κορακάκη στο νέο της σκοπευτήριο και την παρακολούθησε, πάντα υπό τις οδηγίες πάντα του πατέρα και προπονητή της Τάσου. Κατέγραψε στιγμές από την προετοιμασία της και μίλησε μαζί της για τα ουκ ολίγα που έχει καταφέρει στα 23 της χρόνια και τα ακόμα περισσότερα που μπορεί να πετύχει τα επόμενα…

Στο δρόμο για το Τόκιο... Η Άννα κορακάκη προετοιμάζεται και μας μιλάει για όλα.

Πώς κυλάει πλέον η ζωή και η προπόνηση στο νέο σκοπευτήριο; Πόσο έχει αλλάξει ο τρόπος προπόνησης;

Είναι κάτι που με βοηθάει απίστευτα και με βάση τα δεδομένα που είχε μέχρι πριν λίγους μήνες, μπορώ να πω ότι δεν το φανταζόμουν ποτέ. Για αυτό και είμαι κάτι περισσότερο από ευγνωμονούσα για τον κύριο Άρη Θεοδωρίδη, τον συντοπίτη μου επιχειρηματία που χρηματοδότησε όλες αυτές τις εγκαταστάσεις. ]

Το περιβάλλον είναι εξαιρετικό, ο φωτισμός, οι συνθήκες, η θερμοκρασία. Αν δεν ήταν αυτός, δεν ξέρω αν θα μπορούσα να παραμείνω στην Ελλάδα για να μπορώ να παραμένω σε υψηλό ανταγωνιστικό επίπεδο σαν αθλήτρια. Για παράδειγμα, ολόκληρη Θεσσαλονίκη δεν έχει σκοπευτήριο 25 μετρων για πυροβόλο. Στην Αθήνα αν ήμουν, θα έπρεπε να τρέχω για προπονήσεις στην Μαλακάσα, εκεί είναι το πιο κοντινό κατάλληλο για προπονήσεις σκοπευτήριο.

Πλέον με αυτά τα δύο προπονητήρια, αυτά τα δύο «ΙΧ προπονητήρια στην Δράμα», όπως θέλω να τα αποκαλώ, με όλον τον εξοπλισμό τους, αισθάνομαι ότι είναι ονειρικές οι συνθήκες στην πόλη μου. Για αυτό και λέω ότι ποτέ δεν θα μπορέσω να ευχαριστήσω πραγματικά αναλογικά αυτόν τον άνθρωπο, τον κ. Θεοδωρίδη, όσα καλά λόγια και αν πω και όσα μετάλλια και αν φέρω και του αφιερώσω.

Πόσες ώρες ξοδεύεις καθημερινά στις προπονήσεις;   

Πολλές. Αρκετές. Δεν μπορώ να πω ξεκάθαρα αριθμό, γιατί τη μία μέρα μπορεί να είναι τρεις ή τέσσερις και την άλλη έξι ή επτά. Νομίζω ότι κατά μέσο όρο όμως δουλεύω πέντε με έξι ώρες καθημερινά στον νέο αυτό χώρο, αλλά οφείλω να πω ότι αισθάνομαι τόσο πολύ όμορφα που είναι σαν να έχω δουλέψει πέντε λεπτά.

Η δουλειά μας γίνεται πλέον πολύ ευχάριστα. Κυριολεκτικά είναι ονειρεμένες οι συνθήκες και το πιο σημαντικό είναι ότι όλα αυτά βρίσκονται στην Δράμα, στην πόλη μου, επομένως έχω στο απόλυτο το πλεονέκτημα να ζω και να προπονούμαι στην πόλη μου χωρίς να χάνω χρόνο σε μετακινήσεις, όπως θα συνέβαινε για παράδειγμα στην Θεσσαλονίκη ή πολύ περισσότερο στην Αθήνα. 

Να φανταστώ ότι θεωρείς την Δράμα ιδανική πόλη για να συνεχίσεις να μένεις ή ενδεχομένως σκέφτεσαι κάποια στιγμή να μετακομίσεις;

Όχι, σε καμία περίπτωση, ειδικά με τα τωρινά δεδομένα. Την Δράμα την αγαπώ. Αυτό είναι το σπίτι μου, η πατρίδα μου, το μέρος όπου μεγάλωσα και έχω τους φίλους και τις παρέες μου. Έχω τα πάντα σε δυο λεπτά, δεν χάνω χρόνο για τίποτα. Δε νομίζω ότι θα μπορούσα να ζήσω αλλού. Και την Θεσσαλονίκη την αγαπώ και την έχω μέσα στην καρδιά μου, αλλά και πάλι θα προτιμούσα την Δράμα.

Η θάλασσα βρίσκεται σε μισή ώρα δρόμο, το βουνό είναι δίπλα, οι επιλογές είναι πολλές και δεν χάνεις χρόνο όπως για παράδειγμα στην κόλαση του κυκλοφοριακού της Αθήνας ή και της Θεσσαλονίκης. Όλα είναι πιο εύκολα εδώ. Και αν θέλω πετάγομαι στην Θεσσαλονίκη σε μια ώρα και κάτι. Νομίζω ότι η Δράμα είναι η ιδανική πόλη για μια οικογένεια και είμαι τυχερή που μεγάλωσα και μένω εδώ.

Εχεις πλέον ταξιδέψει και σε πάρα πολλές χώρες, λόγω των αγώνων που συχνά έχεις. Υπάρχει ένα μέρος που ξεχωρίζεις; Για να το θέσω πιο απλά, ποιο είναι το πιο όμορφο μέρος που έχεις ταξιδέψει και θα μπορούσες να φανταστείς τον εαυτό σου να μένει εκεί;

Δύσκολη ερώτηση. Κάθε μέρος έχει την δική του ομορφιά. Αντικειμενικά, για να ζήσω, την Ελλάδα δεν θα την άλλαζα. Και ανάμεσα στα μέρη της Ελλάδας, όπως ανέφερα και πριν, προηγείται η Δράμα. Τώρα, αν θα έπρεπε οπωσδήποτε να διαλέξω μια άλλη χώρα, νομίζω θα προτιμούσα την Ιταλία, αλλά νομίζω ότι αυτό το λέω γιατί την αισθάνομαι ότι είναι πιο κοντά στην Ελλάδα. Δεν θα μπορούσα για παράδειγμα να πάω στις σκανδιναβικές χώρες, μου φαίνεται πολύ ψυχρό το κλίμα για εμένα εκεί.

Εχεις το προνόμιο πάντως να έχεις επισκεφθεί πολλές χώρες, αφού σχεδόν κάθε εβδομάδα είσαι με μια βαλίτσα στο χέρι. Αλήθεια, έχεις κάνει καταγραφή πόσες χώρες έχεις επισκεφθεί και προλαβαίνεις να τις γνωρίσεις;

Η αλήθεια είναι ότι δεν προλαβαίνω να κάνω αυτήν την καταγραφή, τις ώρες που είμαι στα αεροπλάνα. Έχοντας πλέον υποχρεώσεις και με την ομάδα μου στη Μουντεσλίγκα, σχεδόν κάθε Σαββατοκύριακο πρέπει να βρίσκομαι στη Γερμανία. Νομίζω κάποια στιγμή, όταν μεγαλώσω και εγκαταλείψω τον πρωταθλητισμό, θα πάρω αυτές τις υδρογείους με τις πινέζες και θα σημειώνω σε ποιες χώρες έχω ταξιδέψει και σε ποιες όχι.

Η αλήθεια είναι ότι μου αρέσουν τα ταξίδια, αλλά δυστυχώς στην περίπτωσή μου τα πιο πολλά δεν τα απολαμβάνω όπως ο υπόλοιπος κόσμος. Δεν το χαίρεσαι σαν ταξίδι γιατί δεν μπορείς να τα ρουφήξεις όλα όταν πας κάπου για αγώνες. Κρατάς ενέργεια μέχρι να τελειώσει ο αγώνας σου και αν υπάρχει μετά χρόνος, χαλαρώνεις και γνωρίζεις όλα αυτά τα μέρη.

Χαίρομαι πολύ περισσότερο τα ταξίδια αναψυχής, αλλά δεν είναι τόσα πολλά όσα ενδεχομένως να φαντάζεται ο κόσμος και επίσης είναι σε ανάποδες για τον απλό κόσμο περιόδους, γιατί για παράδειγμα το καλοκαίρι που όλοι κάνουν διακοπές εγώ συνήθως βρίσκομαι στο φουλ των αγωνιστικών υποχρεώσεων.

Το 2020 είναι ολυμπιακή χρονιά, η διοργάνωση του Τόκυο είναι προφανώς ο μεγάλος στόχος. Υπερασπίζεσαι έναν τίτλο, υπερασπίζεται για την ακρίβεια δύο μετάλλια. Πόσο εύκολο είναι να επαναληφθεί μια επιτυχία όπως αυτή του Ρίο;

Εξαιρετικά δύσκολο, αλλά σίγουρα όχι ακατόρθωτο. Δεν είσαι όμως ρομπότ. Είμαστε 10-15 αθλήτριες στην ίδια γραμμή, σε πολύ υψηλό επίπεδο, με τις ίδιες επιδόσεις. Θα είναι καθαρά θέμα ημέρας και στιγμής. Ακόμα και η πρόκριση στον τελικό δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη. Και όπως είπε και η Κατερίνα Στεφανίδη, όταν είσαι σε τόσο υψηλό επίπεδο και εσύ και οι υπόλοιπες, σίγουρα θα παίξει σπουδαίο ρόλο και ο παράγοντας τύχη. Αντικειμενικά, είναι πολύ δύσκολο να επαναληφθεί η επιτυχία στο Ρίο ντε Τζανέιρο αλλά σίγουρα δεν είναι και κάτι απίθανο να συμβεί.

Στο δρόμο για το Τόκιο... Η Άννα κορακάκη προετοιμάζεται και μας μιλάει για όλα.

Αισθάνεσαι ότι έχεις ένα επιπλέον άγχος ότι πρέπει να αποδείξεις πράγματα, γιατί είσαι η εν ενεργεία ολυμπιονίκης;

Όχι. Σε καμία περιπτωση. Για την ακρίβεια, αν αισθανόσουν κάτι τέτοιο, θα ήταν συνταγή αποτυχίας. Είναι το λεγόμενο «state of mind». Υπάρχουν αυτοί που λένε «αμάν, όλοι έχουν πλέον προσδοκίες από εμένα». Αυτό όμως είναι κάτι το οποιο σε καταστρεφει.

Εγώ σκέφτομαι διαφορετικά. Σκέφτομαι ότι αυτό που ήταν να κάνω το έκανα. Δεν έχω να αποδείξω τίποτα. Έκανα μάλιστα ίσως και μεγαλύτερα επιτεύγματα μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Πήρα Ευρωπαϊκό που δεν είχα πάρει ποτέ. Έκανα παγκόσμιο ρεκόρ. Δυο μήνες μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες ήμουν σε Παγκόσμιο Κύπελλο και κέρδιζα ξανά. Θεωρώ πως είναι ήδη πολύ πιεστικό αυτό που κάνω, όλη αυτή η διαχείριση των αγώνων. Δεν χρειάζεται περισσότερη πίεση.

Μου αρκεί να σκέφτομαι ότι φέτος οι αγώνες της σκοποβολής στους Ολυμπιακούς Αγώνες είναι νωρίς, από την πρώτη τους εβδομάδα κιόλας, μέσα στον Ιούλιο. Και αυτό σημαίνει ότι θα έχω έναν ολόκληρο Αύγουστο μετά να κάνω διακοπές. Αυτό προσπαθώ να σκέφτομαι και να χαλαρώνω. Η σκοποβολή δεν είναι όπως για παράδειγμα στον στίβο, που όταν πλησιάζεις στην γραμμή του τερματισμού και βλέπεις ότι είσαι μπροστά, αυτό σου δίνει ώθηση. Σε εμάς αν είσαι μπροστά και σου έρθει στην τελευταία βολή μια θετική σκέψη, μπορεί να σε καταστρέψει. Ακόμα και στον αγώνα έρχονται σκέψεις αλλά πρέπει να τις διώξεις. Το ίδιο και πριν.

Ξεκαθάρισες πάντως πολύ νωρίς την υπόθεση πρόκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Πόσο σε βοηθησε αυτό;

Είμαι πολύ τυχερή που πήρα από τον πρώτο μου αγωνα την πρόκριση για το Τοκυο. Απέβαλα την πίεση και το άγχος και έγινα και το πρώτο χρονικά μέλος της ολυμπιακής ομάδας της Ελλάδας στο Τόκυο. Αυτό είναι το καλό με το σύστημα στην σκοποβολή. Ξεκινούν οι ολυμπιακές προκρίσεις από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, δυο χρόνια πριν τους Αγώνες. Πήρα εκεί το χρυσό που ήταν ο στόχος των στόχων και ξεμπέρδεψα και με την πρόκριση για το Τόκυο.

Με βοήθησε πάρα πολύ αυτό. Είναι σημαντικό για την ψυχολογία σου να μην έχεις πλέον άγχος και πίεση για κατάκτηση πρόκρισης παρά μόνο το όποιο άγχος της κατάκτησης μεταλλίων στον εκάστοτε αγώνα σου.

Στο δρόμο για το Τόκιο... Η Άννα κορακάκη προετοιμάζεται και μας μιλάει για όλα.

Πόσο άλλαξε η ζωή σου μετά τα δύο ολυμπιακά μετάλλια;

Η ζωή μου άλλαξε ως προς την αναγνωρισιμότητα κυρίως. Επίσης, έχω πλέον τρεις μεγάλους χορηγούς, την Stoiximan, την Σουρωτή και την Alpha Bank, των οποίων η συμβολή είναι πολύ μεγάλη για να καταφέρω να διατηρηθώ σε υψηλό επίπεδο, καθώς δεν υπάρχουν πλέον τα προνόμια που υπήρχαν στο παρελθόν στους ολυμπιονίκες. Θα είμαστε μαζί μέχρι το Τόκυο και ελπίζω και μετά από αυτό.

Πριν τις ολυμπιακές διακρίσεις ήταν εξαιρετικά δύσκολο να βρεθούν χορηγοί, αν και είχαμε βοηθηθεί από το πρόγραμμα «Υιοθετήστε έναν αθλητή» που εφάρμοσε η ΕΟΕ και ο πρόεδρός της Σπύρος Καπράλος. Η αλήθεια είναι ότι υπήρξαν αρκετές δύσκολες στιγμές πριν έρθει η επιτυχία, αλλά έχω αφήσει πίσω τις όποιες αρνητικές σκέψεις.

Νομίζω ότι από το Ρίο, περισσότερο η επιστροφή και η υποδοχή μου φέρνουν τις πιο ευχάριστες αναμνήσεις. Πάντως ήταν δύσκολη για εμένα η διαχείριση της επιτυχίας. Ηρθε απότομα και δεν είχα κανέναν να με συμβουλεύσει πώς θα το διαχειριστώ όλο αυτό, με ποιον τρόπο θα εκφραστώ και θα πω αυτό που σκέφτομαι χωρίς να παρεξηγηθώ. Νομίζω όμως ότι πλέον έχω μάθει. Στην παρέα, στον καφέ, με τους φίλους μου, είμαι άλλος άνθρωπος. Κάνω πλάκες, μιλάω ελεύθερα. Αλλά πλέον στον δημόσιο λόγο πρέπει να είσαι λίγο πιο προσεκτικός γιατί δεν εκπροσωπείς μόνο την Άννα. 

Είναι τόσο πολύ διαφορετική η Άννα που ξέρει ο απλός κόσμος σε σχέση με την Άννα της πραγματικότητας;

Η Άννα που μιλάει ή που χαμογελάει ή που κλαίει ναι, είναι η ίδια και στην καθημερινότητά της. Αλλά ειδικά η Άννα του σκοπευτηρίου, αυτή η Άννα που ξέρει ο περισσότερος κόσμος από τις μεταδόσεις της τηλεόρασης, είναι άλλος άνθρωπος. Είναι τελείως διαφορετική η εικόνα που βγάζω στο σκοπευτήριο. Είμαι κρύα. Θα έλεγα «μουντρούχα». Το γνωρίζω αυτό, αλλά έτσι πρέπει να είμαι την ώρα του αγώνα. Κρύο αίμα που λένε. Φαντάσου, με βλέπω στα βίντεο και τρομάζω η ίδια. Λέω «Παναγία μου, έτσι δείχνω;».

Εμείς πάντως πάντα βλέπουμε μια κοπέλα που πάντα βγάζει θετική ενέργεια στους απέναντί της. Πως ονειρεύεται αυτή η κοπέλα τη ζωή της σε δέκα χρόνια από σήμερα;

Δεν ξέρω το αύριο και θα μιλήσω για δέκα χρόνια μετά; Εύχομαι πρωτίστως να έχουμε υγεία. Να έχω πολλές ακόμα συμμετοχές σε Ολυμπιακούς Αγώνες και μετά το Τόκυο, σε Παρίσι και Λος Άντζελες, γιατί το πιο σημαντικό είναι η συμμετοχή στην γιορτή.

Μετά έρχονται οι ολυμπιακές επιτυχίες. Θέλω επίσης πολύ να πάρω το πτυχίο μου, ιδανικά μετά το Τόκυο. Και φυσικά θα ήθελα πολύ να κάνω και οικογένεια. Δεν είναι της ώρας, είναι κάτι μακρινό αλλά θα ήθελα όταν έρθει αυτή η στιγμή, να δημιουργήσω μια όμορφη οικογένεια…

Σε ευχαριστούμε πολύ, ευχόμαστε το καλύτερο όνειρο σου να γίνει πραγματικότητα το 2020. Και είναι σίγουρο πως αν γίνει πραγματικότητα θα κάνεις και όλους εμάς πιο χαμογελαστούς.

Σας ευχαριστώ πολύ.

φωτογραφίες: Ηλίας Κοτσιρέας / Fresh Mag

Δημοσιεύθηκε από: freshmag

karolkarolkarol

Πρόσφατα Άρθρα

Έχεις airBNB; δες τι πρέπει να κάνεις για να αποφύγεις φορολόγηση μέχρι και το 100%

Πως μπορούν οι δανειολήπτες να σώσουν την Α κατοικία. Μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου οι αιτήσεις στο πρόγραμμα γέφυρα.

Γράφει η Μαρία Δαλκίτση Οικονομολόγος ΑΠΘ Λογίστρια Ά Τάξης Νόμο του Κράτους αποτελεί πλέον η δυνατότητα επιδότησης δόσης δανείων με...

Πηλοθεραπευτήριο Κρηνίδων. Το Παρόν και το μέλλον τους σε μία συζήτηση με τον πρόεδρο της ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ κ. Τάκη Αγγελίδη

Πηλοθεραπευτήριο Κρηνίδων. Το Παρόν και το μέλλον τους σε μία συζήτηση με τον πρόεδρο της ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ κ. Τάκη Αγγελίδη

Έχουμε την χαρά να συνομιλήσουμε με τον πρόεδρο της ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ κ. Τάκη Αγγελίδη για το Πηλοθεραπευτήριο Κρηνίδων, το παρελθόν του,...