Αντιμετωπίζοντας τις δύσκολες συμπεριφορές των παιδιών

#ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ σε ένα άρθρο από την Αθηνά Κισουδάκη – Ψυχολόγος & Οικογενειακή θεραπεύτρια, Μαία Msc – IBCLC

ΑΘΗΝΑ ΚΙΣΟΥΔΑΚΗ
Η Αθηνά Κισουδάκη

Όλο και περισσότεροι γονείς βρίσκονται αντιμέτωποι με δύσκολες συμπεριφορές των παιδιών τους και αναρωτιούνται συχνά τι κάνουν λάθος ή τι χρειάζεται άλλο να κάνουν. Τα καλά νέα είναι ότι οι σύγχρονοι γονείς είναι δημοκρατικότεροι στη ανατροφή των παιδιών τους συγκριτικά με εκείνους παλιότερων γενιών. Στηρίζουν την ειλικρίνεια, την αυτονομία, καλλιεργούν το διάλογο ενώ ενθαρρύνουν την συμμετοχή των παιδιών στις αποφάσεις της οικογένειας. Αναγνωρίζουν ότι κεντρικό ρόλο στο χτίσιμο στης αυτοεκτίμησης των παιδιών έχει η άνευ όρων αγάπη, η αποδοχή, η υποστήριξη, η επιβράβευση της προσπάθειας και φροντίζουν να παρέχουν ένα τέτοιο περιβάλλον στα παιδιά τους. Από την άλλη όμως η υπερβολική ελευθερία ή η υπερβολική επιείκεια και ανεκτικότητα καταργεί τα όρια και αναπτύσσει την αυθάδεια. Χρειαζόμαστε παιδιά που να νιώθουν δυνατά-ικανά αλλά όχι παντοδύναμα. Συχνά οι γονείς καταθέτουν την αδυναμία τους να επιλύσουν μια σύγκρουση με το παιδί τους. Συναισθήματα ενοχής, απογοήτευσης και αβοηθητότητας εύκολα τους κυριεύουν. Καταρχήν χρειάζεται να γίνει σαφές ότι οι συγκρούσεις σε μια οικογένεια αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ύπαρξης της εφόσον κάθε μέλος της είναι ξεχωριστό με τις δικές του ξεχωριστές ανάγκες, επιθυμίες, πεποιθήσεις. Σκοπός δεν είναι να αποφευχθούν οι συγκρούσεις αλλά να διαχειρίζονται με τέτοιο τρόπο που να αφήνουν στον καθένα ένα μάθημα και όχι ένα ψυχικό τραύμα. Είναι συχνό φαινόμενο να εντοπίζονται ευκολότερα οι αρνητικές συμπεριφορές στους άλλους και αυτό ισχύει και μέσα στις οικογένειες. Συνήθως ανακυκλώνονται οι ίδιες σκέψεις. “Γιατί αντιδρά έτσι; ; “Επίτηδες το κάνει;” “ Συνέχεια τεμπελιάζει”. Μια καλή αρχή είναι να βρεθεί μια εναλλακτική ερμηνεία πέρα από τη μία και μοναδική που δίνει ένας απογοητευμένος γονιός. Αντί της σκέψης “έχω ένα δύσκολο παιδί για αυτό και θα περάσουμε δύσκολα” να πει “ Έχω ένα παιδί με περισσότερες απαιτήσεις που σημαίνει ότι χρειάζεται να είμαι περισσότερο παρών ή να ζητήσω βοήθεια”. Οι δύσκολες συνθήκες αποτελούν πάντα ευκαιρίες για μάθηση, επαναπροσδιορισμό και αλλαγή. Μια παγίδα στην οποία πέφτουν πολλοί γονείς είναι να απαιτούν στο εδώ και τώρα συμμόρφωση των παιδιών και όταν δεν συμβαίνει αυτό καταλήγουν σε συμπεράσματα ότι έχουν χάσει το κύρος τους ως γονείς ή ότι έχουν πολύ δύσκολα παιδιά. Οι αλλαγές όμως γίνονται με μικρά βήματα αλλά σταθερά μέσα στο χρόνο και η σταθερή αυτή πορεία έχει μια καλύτερη πρόγνωση για την συμπεριφορά των παιδιών και αργότερα ενηλίκων. Η απογοήτευση και ο θυμός των γονιών γενικότερα αυξάνουν τα αρνητικά σχόλια προς τα παιδιά ακόμη και αν υπονοούνται και εκείνα με την σειρά τους τείνουν να επιβεβαιώνουν τους ‘τίτλους’ που τους δίνονται πχ άτακτος, τεμπέλης, μέτριος μαθητής κοκ. Για να μειώσετε μια αρνητική συμπεριφορά του παιδιού πχ επιθετικότητα δεν έχετε άλλη επιλογή παρά να την αντιμετωπίσετε με ψυχραιμία, ηρεμία και συμπόνοια. Το να αντιμετωπίσετε τον /θυμό του παιδιού με θυμό και επιθετικότητα μόνο λάδι στη φωτιά θα ρίξει. Αρκετοί θεωρούν ή φοβούνται ότι μένοντας ήρεμοι σε μια έκρηξη του παιδιού αυτό υποδηλώνει παθητικότητα ή αδυναμία. Αντίθετα όμως η εκδήλωση μιας τέτοιας συμπεριφοράς από την μεριά του γονιού που βρίσκεται στη θέση του ενήλικα δείχνει ωριμότητα και αποτελεί την καλύτερη διαχείριση αποκλιμάκωσης μιας έντονης κατάστασης.

Αντιμετωπίζοντας τις δύσκολες συμπεριφορές των παιδιών


Ο καλύτερος τρόπος για να προλάβετε μάλιστα μια έντονη αντίδραση είναι να την προβλέψετε. Για να συμβεί αυτό θα χρειαστεί να μετακινηθείτε στον ρόλο του παρατηρητή. Πότε είναι πιο πιθανό το παιδί να εκφράσει έντονο θυμό, ανησυχία, άγχος ή άλλο αρνητικό συναίσθημα; Σε τι πλαίσιο; Έχοντας προηγηθεί τι; Με ποια άτομα γύρω του; Πως αντιδράνε εκείνα; Πως αντιδράτε εσείς στην αντίδραση του παιδιού; Δίνοντας απαντήσεις σε τέτοια ερωτήματα μπορείτε να διερευνήσετε τα μοτίβα εμφάνισης μιας συμπεριφοράς, να παρατηρήσετε καλύτερα τις οικογενειακές διεργασίες γύρω από το ΄πρόβλημα΄ και έπειτα να αποφασίσετε εάν θα χρειαστεί να αλλάξετε κάτι. Μπορεί να χρειαστεί χρόνος προκειμένου να απαλλαχτείτε από μη ωφέλιμες συμπεριφορές όπως επιπλήξεις,τιμωρίες,αυστηρά όρια και απειλές. Και μόνο ωστόσο η αναγνώριση μιας συμπεριφοράς που δεν θεωρείται πλέον χρήσιμη στην καθημερινότητας σας και η επιθυμία να απαλλαχτείτε από αυτήν αποτελεί το πρώτο μεγάλο βήμα αλλαγής. Εκφράστε τη θέση σας, τα συναισθήματα σας αντί να κατηγορείτε. Με αυτό τον τρόπο περνάτε το μήνυμα που θέλετε να περάσετε χωρίς να νιώθει το παιδί ότι του επιτίθεστε. Για παράδειγμα: Είναι προτιμότερο να πείτε “με ενοχλεί πολύ όταν προσπαθώ να πω κάτι και δεν μπορώ να τελειώσω την πρόταση μου” από το να πείτε “ Σταμάτα να με διακόπτεις συνέχεια, γίνεσαι αγενής”. Μεγαλώνοντας παιδιά είναι μια συνεχή πορεία μάθησης που δεν μπορεί να είναι απαλλαγμένη από λάθη. Τα λάθη επιτρέπονται επειδή διορθώνονται. Αντί να θλίβεστε λοιπόν σκεπτόμενοι ότι ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω απλά πιστέψτε ότι τα λάθη μπορούν να επαναρθωθούν και δείτε την κάθε ημέρα ως μια νέα ευκαιρία επανόρθωσης.

Αθηνά Κισουδάκη

Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα της Αθηνάς (κάνοντας click στην λέξη Αρχική)

Δημοσιεύθηκε από: freshmag

karolkarolkarol

Πρόσφατα Άρθρα

Έχεις airBNB; δες τι πρέπει να κάνεις για να αποφύγεις φορολόγηση μέχρι και το 100%

Πως μπορούν οι δανειολήπτες να σώσουν την Α κατοικία. Μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου οι αιτήσεις στο πρόγραμμα γέφυρα.

Γράφει η Μαρία Δαλκίτση Οικονομολόγος ΑΠΘ Λογίστρια Ά Τάξης Νόμο του Κράτους αποτελεί πλέον η δυνατότητα επιδότησης δόσης δανείων με...

Πηλοθεραπευτήριο Κρηνίδων. Το Παρόν και το μέλλον τους σε μία συζήτηση με τον πρόεδρο της ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ κ. Τάκη Αγγελίδη

Πηλοθεραπευτήριο Κρηνίδων. Το Παρόν και το μέλλον τους σε μία συζήτηση με τον πρόεδρο της ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ κ. Τάκη Αγγελίδη

Έχουμε την χαρά να συνομιλήσουμε με τον πρόεδρο της ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ κ. Τάκη Αγγελίδη για το Πηλοθεραπευτήριο Κρηνίδων, το παρελθόν του,...