Πακιστάν: Ο καθαρισμός αποχετεύσεων γίνεται μόνο από Χριστιανούς Ινδικής καταγωγής


Το New York Times έχει διενεργήσει ένα συγκλονιστικό οδοιπορικό στο Πακιστάν, όπου απόγονοι Ινδουιστών χαμηλότερης κάστας που ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό πριν από αιώνες εξακολουθούν να βρίσκονται περιθωριοποιημένοι, υποβιβαζόμενοι σε μία από τις πιο βρώμικες δουλειές και σε ένα μέλλον που μοιάζει ζοφερό.

Ο Jamshed Eric ετοιμάζεται να βυθιστεί βαθιά κάτω από τους δρόμους του Καράτσι για να καθαρίσει τα φραγμένους υπονόμους με τα γυμνά χέρια του, πριν ξεκινήσει προσεύχεται στον Χριστό για να τον κρατήσει ασφαλή. Το έργο που καλείται να φέρει εις πέρας είναι εξαντλητικό, ενώ και δεν φοράει μάσκα ή γάντια που θα τον προστατεύαν έστω και λίγο από τη βρωμερή λάσπη και τα τοξικά αέρια που κρύβονται βαθιά μέσα στους υπονόμους.

«Είναι μια δύσκολη δουλειά», είπε ο κ. Eric «Στην υδρορροή, συχνά περικυκλώνομαι από σμήνη κατσαρίδων». Μετά από μια κουραστική μέρα, η μυρωδιά της δουλειάς του παραμένει ακόμη και στο σπίτι. «Όταν σηκώνω το χέρι μου στο στόμα μου για να φάω, μυρίζει λύματα», ανέφερε συνταράσοντας τον δημοσιογράφο.

Πρόσφατα υπήρξε έξαρση θανάτων μεταξύ των χριστιανών καθαριστών αποχέτευσης στο Πακιστάν και αυτό υπογραμμίζει τον τρόπο με τον οποίο οι διακρίσεις λόγω κάστας που κάποτε κυβερνούσαν τους Ινδουιστές της Ινδίας της ηπείρου παραμένουν, ανεξάρτητα από τη θρησκεία.

Όπως χιλιάδες άλλοι Ινδουιστές κατώτερης κάστας, οι πρόγονοι του κ. Eric ασπάστηκαν τον χριστιανισμό πριν από αιώνες, ελπίζοντας να ξεφύγουν από έναν κύκλο διακρίσεων που κυριαρχούσε σε κάθε πτυχή της ζωής τους: από ποια πηγάδια θα μπορούσαν να πίνουν, ποιες θέσεις εργασίας θα μπορούσαν να κατέχουν.

Πακιστάν: Ο καθαρισμός αποχετεύσεων γίνεται μόνο από Χριστιανούς Ινδικής καταγωγής
Ο Eric δουλεύοντας σε μία από τις πιο απάνθρωπες δουλειές του πλανήτη. Φωτογραφία: Zia ur-Rehman

Αλλά όταν η ινδική χώρα διαιρέθηκε το 1947 και το Πακιστάν διαμορφώθηκε ως πατρίδα για τους μουσουλμάνους της περιοχής, δημιουργήθηκε ένα νέο, άτυπο σύστημα διακρίσεων. Στο Πακιστάν, οι Μουσουλμάνοι βρίσκονται στην κορυφή της ιεραρχίας. Και ως μια από τις μικρές χριστιανικές μειονότητες του Πακιστάν, ο κ. Eric εξαναγκάστηκε τώρα στο ίδιο έργο που οι ινδουιστές πρόγονοί του προσπάθησαν να αποφύγουν μέσω της θρησκευτικής μετατροπής.

Αν και η Ινδία έχει απαγορεύσει τις διακρίσεις με βάση την κάστα με μικτή επιτυχία, στο Πακιστάν ενθαρρύνεται από το κράτος. Τον Ιούλιο που μας πέρασε, ο Πακιστανός στρατός τοποθέτησε διαφημίσεις σε εφημερίδες για εργασία στις αποχετεύσεις με τον όρο πως θα μπορούν να κάνουν αίτηση για την δουλειά μόνο οι Χριστιανοί!

Μετά τη διαμαρτυρία των ακτιβιστών, αυτή η θρησκευτική απαίτηση καταργήθηκε. Όμως οι δήμοι σε ολόκληρο το Πακιστάν βασίζονται σε χριστιανικούς καθαριστές όπως ο κ. Eric. Στην εκτεταμένη πόλη του Καράτσι, οι καθαριστές διατηρούν το σύστημα αποχέτευσης σε ροή, χρησιμοποιώντας τα γυμνά χέρια τους για να ξεμπλοκάρουν τους καταρρακτόμενους σωλήνες αποστράγγισης περιττωμάτων, πλαστικών σακουλών και επικίνδυνων νοσοκομειακών απορριμμάτων, μέρος των 1.750 εκατομμυρίων λίτρων απορριμμάτων που παράγουν καθημερινά τα 20 εκατομμύρια κατοίκων της πόλης.
Πρόσφατα, ο κ. Eric, 40 ετών, είχε προσληφθεί για να καθαρίσει τρεις αποχετεύσεις για μόλις 6$.

Ο κ. Eric στέλνει το γιο του στο σχολείο μακριά από την πολυσύχναστη και διαχωρισμένη γειτονιά στην οποία ζουν οι καθαριστές αποχέτευσης της πόλης, ελπίζοντας να τον απελευθερώσει από τις διακρίσεις που τον ανάγκασαν σε αυτή την δουλειά. Πίσω στο σπίτι, η γειτονιά του στερείται ασφαλούς πόσιμου νερού και σχολείων. Σμήνη κουνουπιών, σωροί σκουπιδιών και υπερχείλιση υδρορροών είναι τα μόνα που αφθονούν στην περιοχή.

Ενώ οι περισσότεροι καθαριστές όπως ο κ. Eric είναι αναλφάβητοι, η γενιά του ήταν πιο αποφασισμένη να ωθήσει τα παιδιά τους να φοιτήσουν στο σχολείο για να σπάσουν τον κύκλο των διακρίσεων, όπως προσπάθησαν να κάνουν οι πρόγονοί του. Αλλά και τα παιδιά δυστυχώς εξακολουθούν να υφίστανται διακρίσεις και πολλές φορές αναγκάζονται να υιοθετήσουν το απάνθρωπο επάγγελμα των πατέρων τους.

Η Μαίρη Τζέιμς Γκιλ, πρώην βουλευτής που διευθύνει την ομάδα υπεράσπισης αυτών των ανρθώπων και έχει ασκήσει πιέσεις εδώ και χρόνια για να πείσει την κυβέρνηση να απαγορεύσει επισήμως τις εργασίες καθαρισμού λυμάτων. Ωστόσο, οι περισσότεροι από τους καθαριστές είναι αναλφάβητοι και μη οργανωμένοι, είπε, διευκολύνοντας έτσι τις αρχές να τους πιέσουν να δεχτούν τις θέσεις εργασίας ως το μόνο μέσο εισοδήματος.

Ενώ οι Χριστιανοί αποτελούν μόνο το 1,6 τοις εκατό του πληθυσμού του Πακιστάν των περίπου 200 εκατομμυρίων, σύμφωνα με μια απογραφή του 1998, και ο δήμος του Καράτσι προσπάθησε να στρατολογήσει και μουσουλμάνους για να κάνουν αυτή την δουλειά, αρνήθηκαν να κατεβούν στις αποχετεύσεις, και προτίμησαν να καθαρίζουν απλά τους δρόμους. Η δουλειά αφέθηκε σε χριστιανούς όπως ο κ. Eric, γνωστός και υποτιμητικά και ως «choora», ή βρώμικος.

Οι άνθρωποι αυτοί σαν τον Eric pερνούν ώρες μέσα στους υπόνομους της πόλης. Σχεδόν όλοι αναπτύσσουν δερματικά και αναπνευστικά προβλήματα λόγω της συνεχούς επαφής με ανθρώπινα απόβλητα και τοξικές αναθυμιάσεις. Και για μερικούς, η δουλειά ήταν θανατηφόρα.
«Έχω δει το θάνατο από πολύ κοντά», είπε ο Mickael Sadiq και τα πόδια που τρέμουν καθώς ήρθαν στην μνήμη του εικόνες από την δουλειά του για δύο δεκαετίες ως καθαριστής.

Απίστευτο περιστατικό

Τον περασμένο Αύγουστο, ο κ. Sadiq και οι συγγενείς του, ο Rafiq Murad και ο Riaz Masih, καθαριστές του δήμου του Καράτσι, χαλάρωνας στο ρεπό τους, όταν ένα τηλεφώνημα από τον προϊστάμενό τους. Τους έβαλε να κατέβουν σε έναν υπόνομο βάθους 18 μέτρων.

Ο κ. Murad ήταν ο πρώτος που μπήκε σε στον υπόνομο με ένα σχοινί δεμένο στη μέση του. Καθώς καθάριζε, μια πλημμύρα από βρώμικο μαύρο νερό που μεταφέρει άμμο, πέτρες, λάσπη και ένα σμήνος αερίων τον έκανε να χάσει τις αισθήσεις του.

Ο κ. Sadiq μπήκε στον αποχέτευση για να σώσει τον ξάδελφό του, αλλά κατακλύστηκε από το τοξικό μείγμα και λιποθυμήθηκε. Ο κ. Masih ακολούθησε για να βοηθήσει τα ξαδέλφια του, αλλά οι αναθυμιάσεις τον έκαναν να πάθει ασφυξία και το άψυχο σώμα του εξαφανίστηκε.

Ενώ ο κ. Sadiq και ο κ. Murad σώθηκαν, ο κ. Masih θάφτηκε τόσο βαθιά που ένας εκσκαφέας εργάστηκε για τέσσερις ώρες για να μπορέσει να βρει το άψυχο σώμα του από τη βρωμερή λάσπη που ήταν θαμμένο.

“Αυτό το έργο έχει γίνει τόσο επικίνδυνο που πρέπει να βρω διέξοδο”, είπε ο κ. Sadiq. Αλλά αυτός, όπως και οι υπόλοιποι, είναι ένας φτωχός και αναλφάβητος Χριστιανός και δεν του ανοίγονται άλλες θέσεις εργασίας.
Δύο μήνες μετά τον θάνατο του κ. Masih, δύο ακόμη καθαριστές αποχέτευσης πέθαναν στη δουλειά λίγα μίλια μακριά. Ένας άλλος καθαριστής πέθανε στις αρχές αυτού του μήνα.
Ενώ και οι γιατροί συχνά αρνούνται τη θεραπεία των ανθρώπων αυτών, οι οποίοι θεωρούνται ακάθαρτοι.

Επισήμως, το Πακιστάν αρνείται την ύπαρξη πρακτικών βασισμένων σε κάστες στη χώρα. Αλλά σε ολόκληρη τη χώρα, η διάκριση συνεχίζεται.
Μία μορφή κακοποίησης που αντιμετωπίζεται συνήθως στις θρησκευτικές μειονότητες του Πακιστάν είναι η κατηγορία για βλασφημία, ένα έγκλημα που τιμωρείται με θάνατο στη χώρα και που κατά καιρούς έχει χρησιμοποιηθεί για την επίλυση προσωπικών διαφορών.

πηγή: New York Times | Κεντρική Φωτογραφία: Mustafa Hussain (σκουπίδια στο Καράτσι)

Δημοσιεύθηκε από: freshmag

karolkarolkarol

Πρόσφατα Άρθρα

Έχεις airBNB; δες τι πρέπει να κάνεις για να αποφύγεις φορολόγηση μέχρι και το 100%

Πως μπορούν οι δανειολήπτες να σώσουν την Α κατοικία. Μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου οι αιτήσεις στο πρόγραμμα γέφυρα.

Γράφει η Μαρία Δαλκίτση Οικονομολόγος ΑΠΘ Λογίστρια Ά Τάξης Νόμο του Κράτους αποτελεί πλέον η δυνατότητα επιδότησης δόσης δανείων με...

Πηλοθεραπευτήριο Κρηνίδων. Το Παρόν και το μέλλον τους σε μία συζήτηση με τον πρόεδρο της ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ κ. Τάκη Αγγελίδη

Πηλοθεραπευτήριο Κρηνίδων. Το Παρόν και το μέλλον τους σε μία συζήτηση με τον πρόεδρο της ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ κ. Τάκη Αγγελίδη

Έχουμε την χαρά να συνομιλήσουμε με τον πρόεδρο της ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ κ. Τάκη Αγγελίδη για το Πηλοθεραπευτήριο Κρηνίδων, το παρελθόν του,...