Πόσες εργασίες αντικαθιστούν πραγματικά τα ρομπότ και ο αυτοματισμός;

Σε πολλά μέρη των Η.Π.Α., τα ρομπότ αντικατέστησαν τους εργαζόμενους τις τελευταίες δεκαετίες. Αλλά σε ποιο βαθμό, πραγματικά; Ορισμένοι τεχνολόγοι έχουν προβλέψει ότι ο αυτοματισμός θα οδηγήσει σε ένα μέλλον χωρίς δουλειά, ενώ άλλοι παρατηρητές ήταν πιο σκεπτικοί για τέτοια σενάρια.

Ένας καθηγητής του MIT συνέγραψε μια μελέτη και παρουσιάζεται από το scitechdaily.com, θέτει σταθερούς αριθμούς στην τάση, βρίσκοντας έναν πολύ πραγματικό αντίκτυπο – αν και αυτή που υπολείπεται πολύ από την εξαγορά ενός ρομπότ. Η μελέτη διαπιστώνει επίσης ότι στις ΗΠΑ, ο αντίκτυπος των ρομπότ ποικίλλει σημαντικά από τη βιομηχανία και την περιοχή και μπορεί να διαδραματίσει αξιοσημείωτο ρόλο στην επιδείνωση της εισοδηματικής ανισότητας.

«Βρίσκουμε αρκετά μεγάλες αρνητικές επιπτώσεις στην απασχόληση», λέει ο οικονομολόγος του MIT Daron Acemoglu, αν και σημειώνει ότι ο αντίκτυπος της τάσης μπορεί να υπερεκτιμηθεί.

Πόσες εργασίες αντικαθιστούν πραγματικά τα ρομπότ και ο αυτοματισμός;

Από το 1990 έως το 2007, η μελέτη δείχνει, προσθέτοντας ένα επιπλέον ρομπότ ανά 1.000 εργαζόμενους μείωσε την εθνική αναλογία απασχόλησης προς πληθυσμό κατά περίπου 0,2 τοις εκατό, με ορισμένες περιοχές των ΗΠΑ να επηρεάζονται πολύ περισσότερο από άλλες.

Αυτό σημαίνει ότι κάθε πρόσθετο ρομπότ που προστίθεται στην κατασκευή αντικατέστησε περίπου 3,3 εργαζόμενους σε εθνικό επίπεδο, κατά μέσο όρο.

Αυτή η αυξημένη χρήση ρομπότ στο χώρο εργασίας μείωσε επίσης τους μισθούς κατά περίπου 0,4% κατά την ίδια χρονική περίοδο.

«Βρίσκουμε αρνητικές επιπτώσεις στους μισθούς, ότι οι εργαζόμενοι χάνουν από την άποψη των πραγματικών μισθών σε περισσότερο πληγείσες περιοχές, επειδή τα ρομπότ είναι αρκετά καλά στο να ανταγωνίζονται εναντίον τους», λέει ο Acemoglu.

Συμβαίνει στο Ντιτρόιτ

Για τη διεξαγωγή της μελέτης, οι Acemoglu και Restrepo χρησιμοποίησαν δεδομένα για 19 βιομηχανίες, που συντάχθηκαν από τη Διεθνή Ομοσπονδία Ρομποτικής (IFR), μια βιομηχανική ομάδα που εδρεύει στη Φρανκφούρτη και διατηρεί λεπτομερή στατιστικά στοιχεία για την ανάπτυξη ρομπότ παγκοσμίως. Οι μελετητές το συνδύασαν με δεδομένα που βασίζονται στις ΗΠΑ σχετικά με τον πληθυσμό, την απασχόληση, τις επιχειρήσεις και τους μισθούς, από το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, το Γραφείο Οικονομικής Ανάλυσης και το Γραφείο Στατιστικής Εργασίας, μεταξύ άλλων πηγών.

Οι ερευνητές συνέκριναν επίσης την ανάπτυξη ρομπότ στις ΗΠΑ με εκείνη άλλων χωρών, βρίσκοντας ότι υστερεί σε σχέση με την Ευρώπη. Από το 1993 έως το 2007, οι αμερικανικές εταιρείες παρουσίασαν σχεδόν ένα νέο ρομπότ ανά 1.000 εργαζόμενους. Στην Ευρώπη, οι εταιρείες εισήγαγαν 1,6 νέα ρομπότ ανά 1.000 εργαζόμενους.

«Παρόλο που οι ΗΠΑ είναι τεχνολογικά πολύ προηγμένη οικονομία, όσον αφορά την παραγωγή και τη χρήση και την καινοτομία των βιομηχανικών ρομπότ, είναι πίσω από πολλές άλλες προηγμένες οικονομίες», λέει ο Acemoglu.

Στις ΗΠΑ, τέσσερις μεταποιητικές βιομηχανίες αντιπροσωπεύουν το 70 τοις εκατό των ρομπότ: αυτοκινητοβιομηχανίες (38 τοις εκατό των ρομπότ που χρησιμοποιούνται), ηλεκτρονικά (15 τοις εκατό), πλαστικές και χημικές βιομηχανίες (10 τοις εκατό) και κατασκευαστές μετάλλων (7 τοις εκατό).

Σε όλες τις ΗΠΑ, η μελέτη ανέλυσε τον αντίκτυπο των ρομπότ σε 722 ζώνες μετακίνησης στις ηπειρωτικές ΗΠΑ – ουσιαστικά μητροπολιτικές περιοχές – και διαπίστωσε σημαντική γεωγραφική διακύμανση στον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούνται εντατικά τα ρομπότ.

Λαμβάνοντας υπόψη τις τάσεις της βιομηχανίας στην ανάπτυξη ρομπότ, η περιοχή της χώρας που επηρεάζεται περισσότερο είναι η έδρα της αυτοκινητοβιομηχανίας. Το Μίτσιγκαν έχει την υψηλότερη συγκέντρωση ρομπότ στο χώρο εργασίας, με την απασχόληση στο Ντιτρόιτ, το Λάνσινγκ και το Σαγκινάου να επηρεάζεται περισσότερο από οπουδήποτε αλλού στη χώρα.

«Διαφορετικές βιομηχανίες έχουν διαφορετικά ίχνη σε διαφορετικά μέρη στις ΗΠΑ», παρατηρεί ο Acemoglu. «Το μέρος όπου το ζήτημα του ρομπότ είναι πιο εμφανές είναι το Ντιτρόιτ. Ό, τι συμβαίνει στην κατασκευή αυτοκινήτων έχει πολύ μεγαλύτερο αντίκτυπο στην περιοχή του Ντιτρόιτ (από ό, τι αλλού)».

Σε ζώνες μετακίνησης όπου προστέθηκαν ρομπότ στο εργατικό δυναμικό, κάθε ρομπότ αντικαθιστά περίπου 6,6 θέσεις εργασίας τοπικά, βρήκαν οι ερευνητές. Ωστόσο, σε μια λεπτή συστροφή, η προσθήκη ρομπότ στην κατασκευή ωφελεί τους ανθρώπους σε άλλες βιομηχανίες και σε άλλες περιοχές της χώρας – μειώνοντας, μεταξύ άλλων, το κόστος των αγαθών. Αυτά τα εθνικά οικονομικά οφέλη είναι ο λόγος που οι ερευνητές υπολόγισαν ότι η προσθήκη ενός ρομπότ αντικαθιστά 3,3 θέσεις εργασίας για τη χώρα στο σύνολό της.

Το ζήτημα της ανισότητας

Κατά τη διεξαγωγή της μελέτης, οι Acemoglu και Restrepo προσπάθησαν να δουν αν οι τάσεις απασχόλησης σε περιοχές με ρομπότ ενδέχεται να οφείλονται σε άλλους παράγοντες, όπως η εμπορική πολιτική, αλλά δεν βρήκαν περίπλοκες εμπειρικές επιπτώσεις.

Η μελέτη προτείνει, ωστόσο, ότι τα ρομπότ έχουν άμεση επιρροή στην εισοδηματική ανισότητα. Οι κατασκευαστικές εργασίες που αντικαθιστούν προέρχονται από τμήματα του εργατικού δυναμικού χωρίς πολλές άλλες καλές επιλογές απασχόλησης. Ως αποτέλεσμα, υπάρχει άμεση σύνδεση μεταξύ αυτοματισμού σε βιομηχανίες που χρησιμοποιούν ρομπότ και χαλάρωσης των εισοδημάτων μεταξύ εργαζομένων με μπλε γιακά.

«Υπάρχουν σημαντικές επιπτώσεις στη διανομή», λέει ο Acemoglu. Όταν τα ρομπότ προστίθενται σε εργοστάσια παραγωγής, «Το βάρος βαρύνει τους εργαζόμενους με χαμηλή ειδίκευση και ιδιαίτερα τους μεσαίους. Αυτό είναι πραγματικά ένα σημαντικό μέρος της συνολικής έρευνάς μας (για τα ρομπότ), ότι ο αυτοματισμός είναι στην πραγματικότητα ένα πολύ μεγαλύτερο μέρος των τεχνολογικών παραγόντων που συνέβαλαν στην αύξηση της ανισότητας τα τελευταία 30 χρόνια».

Έτσι, ενώ οι ισχυρισμοί για μηχανές που εξουδετερώνουν πλήρως την ανθρώπινη εργασία μπορεί να υπερεκτιμηθούν, η έρευνα των Acemoglu και Restrepo δείχνει ότι το φαινόμενο του ρομπότ είναι πολύ πραγματικό στην κατασκευή, με σημαντικές κοινωνικές επιπτώσεις.

«Σίγουρα δεν θα δώσει καμία υποστήριξη σε εκείνους που πιστεύουν ότι τα ρομπότ θα αναλάβουν όλες τις δουλειές μας», λέει ο Acemoglu. «Αλλά αυτό σημαίνει ότι ο αυτοματισμός είναι μια πραγματική δύναμη που πρέπει να αντιμετωπιστεί».

Το άρθρο βασίστηκε στην εργασία «Ρομπότ και θέσεις εργασίας: Στοιχεία από τις αγορές εργασίας των ΗΠΑ» των Daron Acemoglu και Pascual Restrepo, 22 Απριλίου 2020, Journal of Political Economy.

Δημοσιεύθηκε από: freshmag

karolkarolkarol

Πρόσφατα Άρθρα

Έχεις airBNB; δες τι πρέπει να κάνεις για να αποφύγεις φορολόγηση μέχρι και το 100%

Πως μπορούν οι δανειολήπτες να σώσουν την Α κατοικία. Μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου οι αιτήσεις στο πρόγραμμα γέφυρα.

Γράφει η Μαρία Δαλκίτση Οικονομολόγος ΑΠΘ Λογίστρια Ά Τάξης Νόμο του Κράτους αποτελεί πλέον η δυνατότητα επιδότησης δόσης δανείων με...

Πηλοθεραπευτήριο Κρηνίδων. Το Παρόν και το μέλλον τους σε μία συζήτηση με τον πρόεδρο της ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ κ. Τάκη Αγγελίδη

Πηλοθεραπευτήριο Κρηνίδων. Το Παρόν και το μέλλον τους σε μία συζήτηση με τον πρόεδρο της ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ κ. Τάκη Αγγελίδη

Έχουμε την χαρά να συνομιλήσουμε με τον πρόεδρο της ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ κ. Τάκη Αγγελίδη για το Πηλοθεραπευτήριο Κρηνίδων, το παρελθόν του,...