Στους ρυθμούς του Cosmopolis (Photostory)

Ένα φωτογραφικό οδοιπορικό στο Cosmopolis 2019

Είναι ένα γεγονός της πόλης, ή ακόμα πιο σωστά είναι ένα γεγονός που προσελκύει κάθε χρόνο όλο και πιο πολλούς επισκέπτες, αποκτάει όλο και πιο πολλούς θαυμαστές, ενώ η αίγλη του, τα χρώματα του, οι χοροί του, οι συναυλίες του κάνουν το Cosmopolis μία γιορτή η οποία ακούγεται σε ολόκληρη της Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Αυτούς τους ρυθμούς θελήσαμε να ακολουθήσουμε παρέα με την φωτογραφική μηχανή μας στον πλακόστρωτο δρόμο της Θεοδώρου Πουλίδου, στην πλατεία και στα σοκάκια της Παναγίας.

Ανεβήκαμε πριν πέσει ο ήλιος και το πρώτο που συναντήσαμε ήταν οι άνθρωποι του Cosmopolis, οι εθελοντές, που δίνουν κάθε χρόνο για όσο διαρκεί το φεστιβάλ απλόχερα το χαμόγελο τους αλλά και την πολύτιμη βοήθεια τους. Δίπλα από το κιόσκι βρίσκεται και εφέτος η ομάδα ΤΙΚ-ΝΙΚ με τις κούκλες τους να κάνουν τα παιδιά να χαμογελούν μπαίνοντας στο κλίμα της γιορτής. Σε εμάς έκανε εντύπωση ένα μικρό σχοινί, που πάνω του έχει ευχές για τους εθελοντές σε μικρές υπέροχες σημειώσεις.

Cosmopolis 2019 Notes
Γεμάτο όμορφες σημειώσεις για τους εθελοντές του Cosmopolis το σχοινάκι στο κιόσκι

Λίγα μέτρα πιο πάνω μπαίνουμε στην είσοδο του 5ου Γυμνασίου Καβάλας, για να ταξιδεύσουμε κυριολεκτικά μέσα από τα έργα του Δημήτρη Κιούρτση, καραβάκια με υλικά παλαιά, που γίνονται πίνακες, γίνονται τρισδιάστατα αντικείμενα που το κάθε ένα σε πάει στο απέραντο γαλάζιο.

Cosmopolis 2019 - Kiourtsis
Μέσα στην έκθεση του Δημήτρη Κιούρτση

Βγαίνοντας ταξιδεμένοι και ανηφορίζοντας στον κεντρικό πλακόστρωτο δρόμο της παλιάς πόλης ο κόσμος γίνεται ολοένα και πιο πολύς, οι ταβέρνες της περιοχής είναι γεμάτες με ανθρώπους που γεύονται τις γεύσεις της Καβάλας και λίγο πιο πάνω – να 200 μέτρα από το stage που πραγματοποιούνται τα χορευτικά κάθε βράδυ – συναντάμε τα κιόσκια των χωρών που συμμετέχουν και όλος ο πλανήτης είναι δίπλα – δίπλα με Βραζιλιάνους, Ούγγρους, Ουκρανούς, Κινέζους, Αμερικάνους, Κολομβιανούς, Βόσνιους αλλά και την αποστολή του Παναμά, – να τραγουδάνε, να χορεύουν, να ετοιμάζονται για την ώρα του stage, αλλά και να φέρνουν την κουλτούρα τους, τα καλύτερα της χώρας τους σε μορφή μικρών αναμνηστικών που γίνονται ανάρπαστα από τους επισκέπτες του φεστιβάλ.

Στον δρόμο μας μέχρι τον φάρο συναντάμε πολύ κόσμο, με την παρέα του, την οικογένεια του, ο καθένας όμως είναι χαρούμενος, ο καθένας είναι γεμάτος νέες πολύχρωμες εμπειρίες και πιο πολύ τα παιδιά που εξωτερικεύουν (ευτυχώς) πιο εύκολα την χαρά και τις στιγμές απόλαυσης. Στην πλατεία στον δρόμο επάνω είναι τα κιόσκια των ανθρώπων της πόλης που έχουν γεμίσει μικρά δώρα για όλους μας, ενώ εκεί που βλέπεις πανοραμικά την πόλη όλη έχουν στηθεί τα τραπέζια για την CosmoΚουζίνα που κάθε βράδυ σερβίρει ένα θεσπέσιο πιάτο από μία τιμώμενη χώρα.

Η ώρα όμως περνάει γρήγορα και η νύχτα πλησίασε, είναι η στιγμή που τα χορευτικά των χωρών που συμμετέχουν θα ανέβουν στο stage και θα γεμίσουν την σκηνή χρώματα και μουσική. Οι εικόνες δείχνουν το στίγμα του φεστιβάλ και το γιατί αυτή η υπέροχη ιδέα που κρατάει τόσα χρόνια γίνεται κάθε χρόνο και πιο γνωστή, αλλά είναι επίσης ένα γεγονός που πρέπει να το δεις και να το ζήσεις από κοντά, όπως κάθε καλή “θεατρική” παράσταση. Πρέπει να δεις την χαρά των χορευτών, την αγωνία των μουσικών, τις ετοιμασίες τους, την παράσταση που κάνουν γεμάτοι ενέργεια όλοι όσοι ανεβαίνουν στην σκηνή. Αυτές οι στιγμές του Cosmopolis είναι ένα πραγματικό βίωμα. Εμείς σας δίνουμε ένα κομμάτι μέσα από τις φωτογραφίες μας. Με τρεις συλλογές, την Ουκρανία, την Ελλάδα, την Ουγγαρία και λίγο από Αμερική.

Ο Κόσμος παρακολουθεί έχοντας πλημμυρίσει όλη την πλατεία, έχοντας ανέβει όσο πιο ψηλά μπορεί. Πραγματικά υπέροχες εικόνες.

Ακολουθεί και άλλο φωτογραφικό υλικό από τα χορευτικά του Cosmopolis

Αφήσαμε πίσω μας τα χορευτικά με μια μικρή στενοχώρια γιατί δεν τα προλάβαμε να τα δούμε όλα και προχωρήσαμε μέσα στην λαοθάλασσα για να φτάσουμε στην άλλη μεριά της παλιάς πόλης, στο 1ο δημοτικό και να δούμε γεμάτες χαρά μικρές φατσούλες. Η παράσταση είχε μόλις τελειώσει του Ηλία Καρελλά, που αποτελεί πια ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα του θεάτρου σκιών στην χώρα μας και τα παιδικά χαμόγελα το αποδεικνύουν ότι και να πούμε εμείς. Τον συναντάμε με την ένταση της παράστασης ακόμα χαραγμένη στο πρόσωπο του, με πολλές ώρες κούρασης για να φτάσει στην Καβάλα, για να στήσει και για να ξεκινήσει πάλι το ταξίδι του “Καραγκιόζη” σε άλλες γειτονιές. Η φράση του όμως “πως όση κούραση και να έχω για να φτάσω, η ενέργεια της πόλης, το φεστιβάλ, ο κόσμος που ξεχνιέται και διασκεδάζει, με κάνει να θέλω να έρχομαι, ακόμα και στην άλλη άκρη της γης να ήμουν” είναι πραγματικά αυτό που χαρίζει το Cosmopolis σε όλους μας, με μια μόνο λέξη “ΕΥΤΥΧΙΑ”…

photos: Ilias Kotsireas from Intime News and Fresh Group

Δημοσιεύθηκε από: freshmag

karolkarolkarol

Πρόσφατα Άρθρα

Έχεις airBNB; δες τι πρέπει να κάνεις για να αποφύγεις φορολόγηση μέχρι και το 100%

Πως μπορούν οι δανειολήπτες να σώσουν την Α κατοικία. Μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου οι αιτήσεις στο πρόγραμμα γέφυρα.

Γράφει η Μαρία Δαλκίτση Οικονομολόγος ΑΠΘ Λογίστρια Ά Τάξης Νόμο του Κράτους αποτελεί πλέον η δυνατότητα επιδότησης δόσης δανείων με...

Πηλοθεραπευτήριο Κρηνίδων. Το Παρόν και το μέλλον τους σε μία συζήτηση με τον πρόεδρο της ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ κ. Τάκη Αγγελίδη

Πηλοθεραπευτήριο Κρηνίδων. Το Παρόν και το μέλλον τους σε μία συζήτηση με τον πρόεδρο της ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ κ. Τάκη Αγγελίδη

Έχουμε την χαρά να συνομιλήσουμε με τον πρόεδρο της ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ κ. Τάκη Αγγελίδη για το Πηλοθεραπευτήριο Κρηνίδων, το παρελθόν του,...