Θανάσης Ευθυμιάδης: To θέατρο είναι ένας τόπος θεραπείας της ψυχής

Με μεγάλη μας χαρά μιλήσαμε με τον Θανάση Ευθυμιάδη, έναν από τους μεγαλύτερους ηθοποιούς που έχει αναδείξει η πόλη μας και η περιοχή μας γενικότερα. Έχει δουλέψει από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 με καταξιωμένους ηθοποιούς και σκηνοθέτες σε θεατρικές παραγωγές αλλά και σε σίριαλ της Ελληνικής τηλεόρασης. Αγαπάει πολύ το θέατρο, ενώ λατρεύει την οικογένεια του. 

Θανάση χαιρόμαστε που είσαι στο Fresh και για αρχή θα θέλαμε να μοιραστείς μαζί μας το πότε αποφάσισες να ασχοληθείς με την υποκριτική.

Αυτό έγινε σχετικά αργά, φαντάσου μέχρι τα 18 μου δεν είχα δει καμία παράσταση, ούτε στους Φιλίππους, ούτε σε παραστάσεις που ερχόταν στην πόλη. Γενικά το θέατρο δεν ήταν στα ενδιαφέροντα μου, αλλά όταν τελείωσα το τεχνικό λύκειο Καβάλας και ήταν να δώσω γυμναστική ακαδημία, ένα ατύχημα την ημέρα των εξετάσεων δεν μου έδωσε την δυνατότητα να δώσω τις εξετάσεις μου.

Η επόμενη σχολή που είχα επιλέξει ήταν ένα τμήμα λογιστών στις Σέρρες, οπότε πήγα εκεί για να εγγραφώ και να πάρω την αναβολή για το στρατό με σκοπό να ξαναδώσω εξετάσεις την επόμενη χρονιά. Εκεί λοιπόν γνώρισα μία κοπέλα – φοιτήτρια και εκείνη – που ασχολιόταν με το θέατρο και συμμετείχε σε μία ερασιτεχνική ομάδα.

Μου πρότεινε λοιπόν και εμένα να συμμετέχω, πήγα μου άρεσε και ειδικά όταν παρουσιάσαμε μία ερασιτεχνική παράσταση που θυμάμαι πως είχε θέμα το Πολυτεχνείο. Αυτό ήταν η αφορμή να το ψάξω παραπάνω για το που και το πως μπορεί να σπουδάσω την υποκριτική. 

Θανάσης Ευθυμιάδης: To θέατρο είναι ένας τόπος θεραπείας της ψυχής

Και έτσι πήρες την απόφαση να σπουδάσεις στην σχολή Βεάκη.

Ναι, κατέβηκα στην Αθήνα στην σχολή Βεάκη, αλλά η πρώτη παράσταση που παρακολούθησα ήταν στους Φιλίππους ο “Οιδίπους Τύραννος” με τον Νικήτα Τσακίρογλου και την Αντιγόνη Βαλάκου, νομίζω το 1986-1987. 

Τα πρώτα χρόνια στην πρωτεύουσα πως ήταν;

Ήταν πολύ δύσκολα γιατί δούλευα ταυτόχρονα με την δραματική σχολή ενώ παράλληλα έπρεπε να δω πολλές παραστάσεις και να διαβάσω πολλά κείμενα για να αναπληρώσω όλο αυτό το χάσμα που υπήρχε μεταξύ εμού και των υπόλοιπων συμμαθητών μου οι οποίοι είχαν μία θεατρική παιδεία, είχαν δει παραστάσεις… Οπότε τα πρώτα χρόνια είχαν πάρα πολύ τρέξιμο, αλλά είχα την τύχη να έχω πολύ σημαντικούς ανθρώπους – δασκάλους στην σχολή όπως τον Νικήτα Τσακίρογλου, την Λυδία Κονιόρδου.

Θεατράνθρωποι που με μύησαν σιγά – σιγά σε όλο αυτό τον μαγικό κόσμο του θεάτρου. Είδη από τον δεύτερο χρόνο της σχολής με επέλεξε ο σκηνοθέτης Λευτέρης Βογιατζής να είμαι στην θεατρική του ομάδα όπου και από αυτόν έμαθα πολύ σημαντικά πράγματα που ήταν και οι βάσεις μου για την μετέπειτα πορεία μου.

Μπορώ να πω όμως πως ήσασταν και μία ευλογημένη γενιά μιας που στις αρχές της δεκαετίας του 90’ άνοιξε η ιδιωτική τηλεόραση δίνοντας ευκαιρίες που την δεκαετία του 80’ δεν υπήρχαν.

Έχεις δίκιο σε αυτό, εγώ χωρίζω τους Έλληνες ηθοποιούς σε δύο μεγάλες κατηγορίες, σε αυτούς που ξεκίνησαν πριν το 1990 και σε αυτούς που ξεκίνησαν μετά την έλευση της ιδιωτικής τηλεόρασης. Όταν ήμουν στην σχολή όλοι σπουδάζανε και κάτι ακόμα παράλληλα με την υποκριτική. Δεν υπήρχε τότε το επάγγελμα του ηθοποιού με την έννοια που το γνωρίζουμε σήμερα, ήταν όλα πολύ πιο δύσκολα στο να βρεις δουλειά σαν ηθοποιός.

Ναι ήμουν λοιπόν σε μία τυχερή γενιά, μιας που μόλις τελείωσα την δραματική σχολή και έκανα μερικά χρόνια θέατρο, άνοιξε η ιδιωτική τηλεόραση και ήδη από το 1993 έκανα το πρώτο μου τηλεοπτικό γύρισμα με τον Μανούσο Μανουσακη στο σήριαλ “Τμήμα Ηθών” 

Σειρά που την θυμόμαστε ακόμα όπως και πολλές ακόμα από εκείνη την εποχή και συγκεκριμένα το “Ντόλτσε Βίτα” όπου και είχες τον πρώτο πρωταγωνιστικό σου ρόλο δίπλα στην Άννα Παναγιωτοπούλου…

Ναι όπως σου είπα από το 93’ ξεκίνησα τα πρώτα γυρίσματα σε αυτοτελή επεισόδια όπως το “Τμήμα Ηθών”, “Ανατομία ενός εγκλήματος”, “Εσύ αποφασίζεις”, μετά ήρθε το 1995 και με ενημέρωσαν για μία μεγάλη οντισιόν που θα γινόταν για να βρεθεί ο πρωταγωνιστής της σειράς Ντόλτσε Βίτα.

Έπεσε και σε περίοδο που ψαχνόμουν και εγώ γιατί μόλις είχε τελειώσει η συνεργασία μου με τον Βογιατζή και έτσι πήρα την απόφαση να συμμετέχω στην οντισιόν όπου τελικά πήρα το ρόλο και μετά αλλάξανε όλα. Μπήκα σε μία νέα φάση της ζωής μου, έγινα αναγνωρίσιμος και αυτό μου έδωσε μία μεγάλη ηρεμία τα επόμενα χρόνια της επαγγελματικής μου ζωής.

Παρόλα αυτά ήσασταν μία γενιά που είχε περίσσιο ταλέντο και πολλοί από την γενιά εκείνη ακόμα και σήμερα είστε μπροστάριδες στο θεατρικό γίγνεσθαι

Η αλήθεια είναι από όλα αυτά που έχω δει στην ζωή μου είναι πως όλες οι σειρές που γινόντουσαν εκείνα τα χρόνια είχαν ένα μεράκι και ένα κέφι για την δουλειά. Πραγματικά δίναμε την ψυχή μας για όλο αυτό και χωρίς διάλειμμα. Φαντάσου τελειώναμε τα γυρίσματα και πηγαίναμε στο θέατρο με χαρά αν και δεν είχαμε προσωπική ζωή.     

Μέχρι το 2011 έκανες αρκετά σήριαλ αλλά από τότε τραβήχτηκες συνειδητά από την τηλεόραση δεν θα σε ρωτήσω όμως γιατί το έκανες αυτό, αλλά θα σε ρωτήσω τι θα είναι αυτό που θα μπορέσει να σε γυρίσει πίσω στην τηλεόραση

Θα πρέπει να αλλάξουν οι συνθήκες των γυρισμάτων, εγώ έζησα την χρυσή εποχή της Ελληνικής τηλεόρασης άρα καταλαβαίνεις και εσύ πως οι συνθήκες από το 2010 αλλάξανε και ως προς την ποιότητα αλλά και ως προς την οικονομική απολαβή.

Τώρα στα περισσότερα σήριαλ πας εκεί απλώς για να φαίνεσαι, τα λεφτά είναι ίσα – ίσα για τις βενζίνες σου και για κανένα πρωινό, άσε που οι συνθήκες είναι πολύ άγριες, ακούω για δωδεκάωρα γυρίσματα, βλέπω και τους ανθρώπους στο θέατρο που έρχονται μετά από τα γυρίσματα πραγματικά κουρασμένους.

Θα πρέπει λοιπόν να είναι ένα πολύ δυνατό σενάριο, μια πολύ δυνατή κωμωδία, αυτό θα ήθελα να κάνω αν έκανα πάλι τηλεόραση, είναι και αυτό που χρειάζεται ο Έλληνας μετά από τόσα δύσκολα χρόνια. Μέχρι τώρα όμως η επιλογή μου είναι πως αφού έχω ζήσει την χρυσή εποχή και αφού τώρα έχω και οικογένεια και η οικογένεια μου αποζητά την παρέα μου μιας που τα κορίτσια μου είναι σε ηλικία και θέλουν να έχουν τον πατέρα τους δίπλα τους όπως και η γυναίκα μου.

Θέλω να έχω ευτυχισμένες στιγμές στο σπίτι, έτσι λοιπόν έχω κρατήσει μόνο το θέατρο που ήταν και ο βασικός λόγος που ξεκίνησα τις σπουδές μου στην υποκριτική.

Τι είναι αυτό όμως που προσφέρει το θέατρο σε εσένα και που δεν μπορείς να το αφήσεις με τίποτα; 

Είναι η άμεση επαφή με το κοινό, είναι ότι αυτό που κάνεις εκείνη την στιγμή υπάρχουν άνθρωποι που πραγματικά με ευλάβεια σε παρακολουθούν. To θέατρο είναι ένας τόπος θεραπείας της ψυχής. Ο θεατής στο θέατρο νιώθει την ενέργεια των ηθοποιών να τον αγγίζει άμεσα. Η μαγεία του θεάτρου είναι όλη η “τελετή” που διενεργείται και είναι συμμέτοχοι όλοι όσοι βρίσκονται μέσα σε αυτό.

Στο θέατρο η κάθε παράσταση είναι μοναδική, δεν γίνεται να γίνει ακριβώς ίδια ποτέ και επίσης εδώ στην Ελλάδα ας μην κρυβόμαστε, δεν υπάρχουν σχολές υποκριτικής για την κάμερα, ότι έχουμε μάθει για την τηλεόραση εμπειρικά το μάθαμε, μόνοι μας. Οι σχολές που υπάρχουν είναι σχολές υποκριτικής για το θέατρο και δικαιούμαστε να έχουμε τόσες πολλές σκηνές, γιατί στην πατρίδα μας γεννήθηκε το θέατρο. 

Θανάσης Ευθυμιάδης: To θέατρο είναι ένας τόπος θεραπείας της ψυχής

Έχεις σκεφτεί ποτέ να ασχοληθείς με την παραγωγή, με την σκηνοθεσία;

Μέχρι στιγμής δεν έχει περάσει κάτι τέτοιο από το μυαλό μου σαν ανάγκη. Γιατί ο χρόνος που είναι απαραίτητος για να ασχοληθείς με αυτά είναι πραγματικά σχεδόν όλο το το 24ωρο σου. Πρέπει να αφιερώσεις την ζωή σου εκεί, εγώ δεν είμαι διατεθειμένος να το κάνω αυτό γιατί αυτό προϋποθέτει να ζεις μία “μοναστηριακή” ζωή. 

Και δεν είσαι διατεθειμένος γιατί έχεις όπως μου είπες πριν την γυναίκα σου και τα κορίτσια σου στην ζωή σου. Πέρυσι ήρθαν στην παράσταση “Γοργόνες και Μάγκες¨ και σε παρακολούθησαν για πρώτη φορά, πώς ήταν η εμπειρία να έρθει το παιδί σου να σε παρακολουθήσει στο θέατρο;

Κοίτα να δεις στην τηλεόραση δεν με έχουν δει ποτέ, σε καμία δουλειά που έχω κάνει στο παρελθόν, αυτή ήταν η πρώτη τους εικόνα από εμένα σαν ηθοποιό. Ήρθαν και με παρακολούθησαν σε μία μεγάλη παραγωγή με όμορφα σκηνικά και κοστούμια, με χορευτές, μπαλέτα, με τον Γιάννη τον Πλούταρχο να τραγουδάει.

Ήταν μία μεγάλη παραγωγή και τους άρεσε, εντυπωσιάστηκαν με το όλον της παράστασης. Μου αρέσει που ήρθαν στο θέατρο και που θα ξαναέρθουν γιατί θέλω τα παιδιά μου να έχουν μία επαφή με όλες τις μορφές τέχνης, τα πηγαίνουμε και σε παραστάσεις χορού και σε εικαστικά δρώμενα. Θα είμαι πολύ ευτυχισμένος όταν κάποια στιγμή της ζωής τους ασχοληθούν έστω και ερασιτεχνικά με κάποια μορφή τέχνης. Η τέχνη απελευθερώνει τον άνθρωπο. Το να δημιουργείς κάτι εσύ είναι πολύ σημαντικό, γιατί ζούμε σε μία ηλεκτρονική εποχή.

Θανάσης Ευθυμιάδης: To θέατρο είναι ένας τόπος θεραπείας της ψυχής

Πες μας λίγα λόγια για την φετινή παράσταση που συμμετέχεις το “Ψύλλοι στα αυτιά” είναι κωμωδία έτσι δεν είναι;

Είναι μία κωμωδία του Ζωρζ Φεντώ. Με τον Πέτρο Φιλιππίδη εδώ και αρκετά χρόνια ψάχναμε την ευκαιρία να συνεργαστούμε. Τον Πέτρο τον είχα δει πρώτη φορά στο θέατρο Φιλίππων με την κλασική παράσταση ¨Όρνιθες” του Αριστοφάνη, ήταν μία επετειακή παράσταση που είχε πραγματοποιηθεί μόλις είχε φύγει από την ζωή ο μεγάλος Κάρολος Κουν, αν θυμάμαι καλά το 1988 και μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση γιατί όλοι προσπαθούσαν να κάνουν τα πουλιά στην χορογραφία και ένας ξεχώριζε γιατί πραγματικά πέταγε σαν πουλί και αυτός δεν ήταν άλλος από τον Πέτρο.

Είναι ένας άνθρωπος που εκτιμώ πάρα πολύ βαθιά και το ταλέντο του είναι τεράστιο, εγώ τον θεωρώ έναν από τους τρεις κορυφαίους Έλληνες ηθοποιούς. Ο ρόλος μου επίσης μου άρεσε γιατί είναι κάτι εντελώς κόντρα από αυτό που ζω εγώ, όπου τα τελευταία χρόνια έχει επέλθει στην ζωή μου μία ηρεμία με την γιόγκα, τον τρόπο διατροφής και τον γενικότερο τρόπο που ζω.

Και μου άρεσε γιατί είναι ένας πολύ ζηλιάρης σύζυγος, Ισπανός άρα έπρεπε να μάθω και λίγα Ισπανικά. Γενικά είναι ένας πολύ ενδιαφέρον ρόλος, όπως και όλοι οι ρόλοι της παράστασης όπου τους ενσαρκώνουν πάρα πολύ καλοί ηθοποιοί. 

Θανάσης Ευθυμιάδης: To θέατρο είναι ένας τόπος θεραπείας της ψυχής

Μέχρι πότε θα έχετε παραστάσεις;

Σίγουρα μέχρι το Πάσχα, αλλά επειδή πάμε πάρα πολύ καλά υπάρχει πιθανότητα να συνεχίσουμε κιόλας. Βλέπω με χαρά ότι ο κόσμος τιμά αυτό που κάνουμε, με κατάθεση ψυχής σε κάθε παράσταση. Είναι μία παράσταση που βγάζει γέλιο, καλό γέλιο, είναι ένα κλασικό έργο που βλέπεις πόσο σύγχρονο είναι αν και έχει γραφτεί πριν από 100 χρόνια.

Είναι στην φύση του ανθρώπου έτσι δεν είναι; Να μην αλλάζουν κάποια πράγματα.

Τελικά ναι. Αυτό είναι τελικά το γεγονός που κάνει κάποιους συγγραφείς κλασικούς, είναι αυτοί που πιάνουν ορισμένα στοιχεία της φύσης του ανθρώπου και τα αναλύουν. Και τελικά αυτά στα τελευταία 2-3 χιλιάδες χρόνια που γνωρίζουμε τι γίνεται ιστορικά, δεν αλλάζουν.

Σχεδιάζεις κάτι για το καλοκαίρι;

Μέχρι αυτή την στιγμή που μιλάμε δεν έχει προκύψει κάτι και η αλήθεια είναι ότι θα προτιμούσα να κάνω διακοπές και να πάρω την γυναίκα μου και τα παιδιά μου στην Καβάλα. Έρχομαι συχνά στην Καβάλα, εκεί ζει η μητέρα μου, τα αδέρφια μου, τα ανίψια μου και οι φίλοι μου. Κρατάω όσο μπορώ συχνότερα την επαφή με την πόλη και με τις ρίζες μου.

Είναι η Καβάλα ένας τόπος που χρωστάω πολλά, είναι ένα μέρος όπου μεγαλώσαμε με ελευθερία που αν ήμουν στην Αθήνα δεν θα την είχα. Με χαρά βλέπω και πολλές προσπάθειες στο θέατρο, βλέπω πολλές ομάδες. Ενημερώνομαι για τα καλλιτεχνικά γεγονότα της πόλης από τα αδέρφια Αντώνη και Κώστας Κούφαλη που είναι πολύ φίλοι μου και έχουν εργαστεί και στο Εθνικό θέατρο. 

Τι άλλο σου αρέσει στην περιοχή;

Η θάλασσα, βόλτες στο βουνό, τα ποτάμια πάρα πολύ, μας αρέσουν οι βόλτες σε όλα τα ποτάμια της περιοχής. Θέλω να υπάρχει μία επαφή με την φύση και χαίρομαι που αρέσει και στα παιδιά μου αυτή η επαφή. 

Σε ευχαριστούμε για όλη την συζήτηση που είχαμε μαζί σου, σου ευχόμαστε κάθε επιτυχία σε ότι κάνεις και κάθε χαρά στην οικογένεια σου που δίνεις χρόνο και που σημαίνει πολλά για εσένα. 

Εγώ σας ευχαριστώ, το αρχαιοελληνικό “Δούναι και λαβείν” που έχει γίνει στην εποχή μας “Πάρε – Δώσε” δεν απαντάται στο δικό μου εγώ. Εγώ θέλω να δίνω και δεν θα με πειράξει αν δεν πάρω κιόλας, θεωρώ τον εαυτό μου πολύ ευλογημένο για όσα ζω, πολύ τυχερό, οπότε θα ήμουν αχάριστος αν δεν έδινα, αν ήμουν μικρόψυχος θα ήμουν αχάριστος απέναντι σε όλα αυτά που έχω δεχθεί από τον θεό. 

Θανάσης Ευθυμιάδης: To θέατρο είναι ένας τόπος θεραπείας της ψυχής

Σε ευχαριστούμε πολύ

Και εγώ σας ευχαριστώ.

Φωτογραφίες: Βάσια Αναγνωστοπούλου | Αρχείο Θανάση Ευθυμιάδη

Δημοσιεύθηκε από: freshmag

karolkarolkarol

Πρόσφατα Άρθρα

Στο νοσοκομείο Καβάλας αντιμετωπίζονται πλέον τα κρούσματα COVID-19 της ευρύτερης περιοχής

Στο νοσοκομείο Καβάλας αντιμετωπίζονται πλέον τα κρούσματα COVID-19 της ευρύτερης περιοχής

Στο νοσοκομείο της Καβάλας αντιμετωπίζονται πλέον τα περιστατικά κορονοϊού από την περιοχή, ενώ υποστηρίζονται και ασθενείς από τη Δράμα και...

Εικόνες από την 1η μέρα απαγόρευσης κυκλοφορίας (φωτογραφίες)

To Lockdown μπορεί να μην είναι το τελευταίο. Το σχέδιο της κυβέρνησης που μπορεί να “ανοιγοκλείνει” την αγορά και τις επιχειρήσεις.

Τα σπουδαία… αργούν ακόμα για την άρση των περιοριστικών μέτρων. Το σχέδιο “ακορντεόν” της κυβέρνησης που μπορεί να φέρει lockdown…...

Έχεις airBNB; δες τι πρέπει να κάνεις για να αποφύγεις φορολόγηση μέχρι και το 100%

Πως μπορούν οι δανειολήπτες να σώσουν την Α κατοικία. Μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου οι αιτήσεις στο πρόγραμμα γέφυρα.

Γράφει η Μαρία Δαλκίτση Οικονομολόγος ΑΠΘ Λογίστρια Ά Τάξης Νόμο του Κράτους αποτελεί πλέον η δυνατότητα επιδότησης δόσης δανείων με...